To nie jest pomoc. To zorganizowane zabijanie [RAPORT]

Lekarze bez Granic publikują raport „To nie jest pomoc. To zorganizowane zabijanie”, w którym opisują masowe ofiary w punktach dystrybucji Gaza Humanitarian Foundation (GHF) w Strefie Gazy. 

W maju 2025 roku ludobójstwo w Gazie weszło w kolejną, jeszcze bardziej niepokojącą fazę, gdy władze izraelskie podjęły działania mające na celu demontaż dystrybucji pomocy humanitarnej kierowanej przez ONZ i zastąpienie jej zmilitaryzowanym mechanizmem dystrybucji żywności prowadzonym przez wcześniej nieznany podmiot – Gaza Humanitarian Foundation (GHF). Wszystkie cztery punkty dystrybucji prowadzone przez GHF znajdują się na terenach pozostających pod pełną kontrolą sił izraelską i są „chronione” przez prywatnych, uzbrojonych podwykonawców amerykańskich.  

Raport Lekarzy bez Granic „To nie jest pomoc. To zorganizowane zabijanie” opiera się na danych medycznych, świadectwach pacjentów i bezpośrednich obserwacjach personelu medycznego, wykazując, że to, co określane jest jako „dystrybucja pomocy”, w rzeczywistości stanowi instytucjonalne głodzenie i odczłowieczanie. Lekarze bez Granic wzywają do natychmiastowego zawieszenia działania mechanizmu dystrybucji GHF oraz apelują do państw i prywatnych darczyńców o wstrzymanie finansowania tego, co w istocie jest śmiertelną pułapką. 

– 1 sierpnia, tego samego dnia, w którym specjalny wysłannik USA na Bliski Wschód odwiedził punkty GHF, 15-letni Mahmoud Jamal Al-Attar zginął w pobliżu punktu GHF Al-Shakoush, próbując zdobyć żywność – mówi Aitor Zabalgogeazkoa, koordynator ds. sytuacji kryzysowych Lekarzy bez Granic w Strefie Gazy. – Trafił do kliniki Lekarzy bez Granic Al-Mawasi po tym, jak został postrzelony w klatkę piersiową.  

– Leczymy tylko niewielką część wszystkich osób zabitych i rannych w tych miejscach. Nie ma innego sposobu, aby opisać zabójstwo dzieci inaczej niż jako celowe – mówi Zabalgogeazkoa. – Pomimo potępienia i wezwań do likwidacji GHF, globalna bezczynność w celu powstrzymania tej organizacji jest niezrozumiała. 

Kluczowe wnioski

Lekarze bez Granic prowadzą dwie placówki podstawowej opieki zdrowotnej w południowej Gazie, położone w bliskim sąsiedztwie punktów dystrybucji GHF. W okresie od 7 czerwca do 24 lipca 2025 roku placówki te przyjęły 1 380 rannych, w tym 28 ciał z punktów GHF. Stanowi to jedynie ułamek całkowitej liczby osób zabitych i rannych w tych miejscach. W obu placówkach organizacji – ze względu na bezpośrednie sąsiedztwo punktów GHF – zamówienia na worki na zwłoki składane są obecnie co dwa tygodnie. 

Cena „pomocy” – rany postrzałowe w punktach dystrybucji GHF 

Na przestrzeni siedmiu tygodni w czerwcu i lipcu 2025 roku personel Lekarzy bez Granic leczył 174 osoby z ranami postrzałowymi odniesionymi w punktach GHF. Zdecydowaną większość rannych – 96 procent – stanowili młodzi mężczyźni. Odzwierciedla to ponure realia strategii przetrwania: rodziny wysyłają po żywność najmłodszych i najsprawniejszych. 

Osoby ranne, które trafiają do naszych placówek, są zazwyczaj pokryte piaskiem i pyłem po tym, jak leżały na ziemi, chroniąc się przed ostrzałem. 

Znaczna liczba rannych pacjentów z punktu dystrybucji w Chan Junus (SDS3) miała rany postrzałowe kończyn dolnych. Anatomiczna precyzja tych obrażeń silnie sugeruje celowe atakowanie osób w punktach dystrybucji, a nie przypadkowy lub niezamierzony ostrzał. 

Spośród 28 ciał, które przetransportowano do naszych placówek, wszystkie (poza jednym) należały do młodych mężczyzn w wieku około 20-30 lat z ranami postrzałowymi górnej części ciała. 

Dzieci z ranami postrzałowymi 

Od momentu otwarcia punktów GHF Lekarze bez Granic leczyli 71 dzieci z ranami postrzałowymi. Dokumentacja medyczna wskazuje, że 41 spośród tych dzieci zostało postrzelonych wewnątrz lub w pobliżu punktów dystrybucji GHF. 

Spośród 71 leczonych dzieci, 25 miało mniej niż 15 lat – w tym pięć dziewczynek, które odniosły rany postrzałowe wewnątrz lub w pobliżu punktów dystrybucji GHF. 

Rodziny często zmuszone są podjąć trudną decyzję o wysłaniu nastoletnich chłopców do tego śmiertelnie niebezpiecznego miejsca, ponieważ są oni jedynymi mężczyznami w domostwie, którzy są fizycznie zdolni do odbycia takiej podróży. 

Wśród dzieci z ranami postrzałowymi leczonymi przez Lekarzy bez Granic był 12-letni chłopiec trafiony kulą, która przeszła na wylot jamę brzuszną. Trafił do ośrodka Lekarzy bez Granic w Al-Attar bez opieki dorosłych. Chłopiec poszedł do punktu dystrybucji sam. Do szpitala również został przewieziony sam, bez osoby towarzyszącej. 

Powszechna przemoc w punktach dystrybucji GHF 

Palestyńczycy, którym udaje się dotrzeć do punktów dystrybucji, muszą mierzyć się z uciekającym w panice tłumem, duszącym ściskiem, brutalnymi grabieżami i śmiertelnymi metodami „zarządzania tłumem”. 

W ciągu siedmiu tygodni zespoły Lekarzy bez Granic leczyły 196 pacjentów z obrażeniami spowodowanymi „przemocą fizyczną”, wynikającymi z chaotycznych przepychanek w punktach dystrybucji GHF. 

Wśród ofiar znaleźli się 5-letni chłopiec z ciężkimi obrażeniami głowy oraz kobieta, która prawdopodobnie udusiła się w wyniku przygniecenia w tłumie. 

Nawet tak zwane „nieśmiercionośne” środki kontroli tłumu są brutalne i głęboko odczłowieczające. Lekarze bez Granic leczyli wielu pacjentów z poważnie uszkodzonymi oczami po tym, jak zostali spryskani z bliskiej odległości gazem pieprzowym. Jeden mężczyzna przyszedł w skrajnym bólu po tym, jak został spryskany bezpośrednio w okolice genitaliów. 

Punkty dystrybucji GHF w niebezpieczny sposób odbiegają od jakichkolwiek uznanych standardów bezpiecznej dystrybucji pomocy humanitarnej, prowadzonej z poszanowaniem godności. 

Nigdzie indziej na świecie, gdzie działają Lekarze bez Granic – nawet w najbardziej niestabilnych strefach konfliktów – taki poziom przemocy wokół punktów „dystrybucji pomocy” nie byłby tolerowany. To musi się natychmiast skończyć.