Demokratyczna Republika Konga: nowe zagrożenie ebolą
18.05.2022
W Demokratycznej Republice Konga zespoły Lekarzy bez Granic reagują m.in. na sytuacje kryzysowe i udzielają pomocy ludziom uciekającym przed konfliktami. W latach 2019 i 2020 byliśmy na miejscu w trakcie największych wybuchów epidemii eboli w historii kraju. W związku z ponownym pojawieniem się wirusa ebola wspieramy kongijską opiekę zdrowotną w przeciwdziałaniu rozprzestrzenianiu się choroby.
W Demokratycznej Republice Konga wirus ebola – powodujący gorączkę krwotoczną, która może być śmiertelna – pierwszy raz został zidentyfikowany w 1976 roku. Był to pierwszy z 14 wybuchów epidemii, do jakich doszło w ciągu następnych dekad.
23 kwietnia obecność wirusa stwierdzono w mieście Mbandaka, stolicy prowincji Equateur. Zespół Lekarzy bez Granic natychmiast udał się na miejsce, aby ocenić sytuację, rozpoznać potrzeby i wesprzeć kongijskie Ministerstwo Zdrowia w walce z epidemią.
W połowie maja, 20 dni od ogłoszenia epidemii, jej obszar jest ograniczony do jednej strefy sanitarnej w mieście Mbandaka. Wirus wywołał tam chorobę u trzech osób, które w efekcie zmarły.
Kongijskie władze i kilku międzynarodowych partnerów – w tym Lekarze bez Granic – prowadzą na miejscu wielotorowe działania, takie jak monitoring epidemiologiczny, opieka nad osobami zakażonymi, edukacja i podnoszenie świadomości. Kongijskie służby rozpoczęły również kampanię szczepionkową.
Dotychczasowe działania Lekarzy bez Granic
Wsparcie ośrodka leczenia eboli w Wangata
Zgodnie z rozpoznaniem zespołu Lekarzy bez Granic, podstawową potrzebą okazało się wsparcie istniejącego już ośrodka leczenia eboli w Wangata. Aby ponownie przywrócić pełną sprawność działania ośrodka, usprawniliśmy tzw. triaż, czyli selekcji medycznej pacjentów, pozwalający na właściwą ocenę ich stanu i efektywne udzielanie pomocy. Wzmocniliśmy też środki zabezpieczające przed infekcją. Nasz zespół pomocy medycznej kilku osobom podejrzanym o zakażenie, w tym jednemu pacjentowi, u którego faktycznie stwierdzono chorobę. Pacjent ten niestety zmarł. Po blisko dwutygodniowym okresie wsparcia oraz zaopatrzenia jednostki w leki i materiały medyczne, 11 maja przekazaliśmy ośrodek w Wangata innej organizacji medycznej.
Wsparcie peryferyjnych ośrodków zdrowia
Dzięki obecności kolejnych organizacji i służb w samym Mbandaka i w ośrodku w Wangata, postanowiliśmy wzmocnić również trzy ośrodki zdrowia w Bolenge, znajdującym się na południe od miasta. Naszym celem było przygotowanie ich na przyjmowanie pacjentów w możliwie małej odległości od ich domów, bez konieczności podróży do Wangata. W ośrodku zdrowia w Bolenge zorganizowaliśmy system tzw. triażu pacjentów i stworzyliśmy ośmiołóżkowe zintegrowane centrum leczenia. Składa się z sześciu łóżek przeznaczonych dla osób z podejrzeniem wirusa oraz dwóch dla tych, u których zostanie ono potwierdzone. W ośrodku zdrowia Wendji-Secli zorganizowaliśmy triaż oraz pomieszczenie izolacyjne. Podobne działania zaczynamy w ośrodku w Ikengo. Wszędzie przeprowadzimy też szkolenia dla personelu w zakresie zapobiegania zakażeniom oraz wykrywania zachorowań i zarządzania.
Wzmocnienie promocji zdrowia i społecznego monitorowania epidemiologicznego
Lekarze bez Granic przygotowują się również do wsparcia edukacji zdrowotnej, monitoringu epidemiologicznego i weryfikacji zgłoszeń na terenach wokół miasta Mbandaka. Miasto Mbandaka i jego obrzeża znajdują się w centralnym miejscu w dolinie rzeki Kongo, na skrzyżowaniu szlaków żeglownych i drogowych. Jest ważnym węzłem transportowym zarówno dla prowincji jak i całego kraju. Podnoszenie świadomości wśród zamieszkujących te tereny społeczności, wsparcie ich w lepszym wykrywaniu i zgłaszaniu wczesnych oznak jest ważne dla powstrzymania rozprzestrzeniania się epidemii.
